قالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: اِنَّ فى اُمَّتى الْمَهْدِىُّ ... فَیَجى اِلَیْهِ رَجُلٌ فَیَقُولُ: یا مَهدىُّ اَعْطِنى، اَعْطِنى! قالَ: فَیُحْثى لَهُ فى ثَوْبِهِ مَا اسْتَطاعَ اَنْ یَحْمِلَهُ.
رسول گرامى اسلام صلی الله علیه و آله فرمود: مهدى از امت من است ... شخصی به محضر او مى آید و مى گوید: اى مهدى! به من چیزى بده! مرا چیزى ببخش! پس آن حضرت به اندازه اى که آن مرد بتواند بردارد و حمل کند (ثروت و مال) در دامان او مى ریزد.
سنن ترمذى، ج 4، ص 439، روایت 2232.
وفور نعمت و ثروت در عصر امام زمان علیه السلام به حدّى خواهد بود که همه نیازها برطرف شود و اگر کسى هم احتیاجى داشته باشد، عطاى بى حساب به او مى دهند، نه به صورت گدا پرورى که دوباره محتاج شود.
